Meyve Trabzon hurmalarında meyve iriliği 50-300 gram arasında değişmekte hatta 350 grama kadar da çıkabilmektedir. Meyve şekilleri, çeşitlere göre konik, uzun konik, yuvarlak ve basık şekillerde olabilmektedir. Hasat oluşumunda yeşilimsi- sarı, turuncu -sarı, turuncu, turuncukırmızı renklerde olan meyve kabuğu, yeme olgunluğunda turuncu, kırmızı- turuncu veya kırmızı renkleri almaktadır. Döllenme durumuna bağlı olarak meyveler çekirdekli veya çekirdeksiz olabilmektedir. Hasat edildiği dönemde yenilebilme durumuna göre meyveler iki grupta toplanmaktadır; 1. Meyve eti buruk (kekre) olan çeşitler: Hasat edildikleri dönemde buruk olup olgunlaştırılıp, yeme olgunluğuna getirildikten sonra tüketilebilmektedir. 2. Meyve eti buruk (kekre) olmayan çeşitler: Hasat edildikleri dönemde ve sertken tüketilebilmektedir. Besin Değeri Trabzon hurması A ve E vitaminleri ile karbonhidratlar başta olmak üzere besin öğelerince zengin bir meyve türüdür. Vitamin ve mineral madde içerikleri yanında, düşük kalorili olması sağlıklı yaşam için tüketiminin önemini arttırmaktadır. Ekolojik İstekleri Trabzon hurmaları subtropik iklim meyve türü olmasına karşın, kışın yaprağını dökerek dinlenmeye girdikleri için -12 C˚ hatta bazı çeşitlerinin -18 C˚ ’ ye kadar olan düşük sıcaklıklara dayanabilmeleri, ılıman iklim kuşağında da yetiştiriciliğinin yapılmasını mümkün kılmaktadır. Bu nedenle, ülkemizin hem deniz kenarlarındaki illerinde hem de iç bölgelerde yer alan illerinde trabzonhurması yetiştiriciliği yapılabilmektedir. Bahçe Tesisi Bahçe tesisinde, yer seçimi, toprak hazırlığı, rüzgâr kıranların kurulması, çeşit seçimi ve dikim konuları önem arz etmektedir. Yer seçiminde, iklim ve toprak özelliklerinin Trabzon hurmalarının isteklerine uygun olmasına dikkat edilmelidir. Toprak özelliklerinin uygunluğu kullanılan anaç dikkate alınarak değerlendirilmelidir. Toprak hazırlığı, toprak altı ve yüzey drenajının yapılması, toprakta geçirimsiz tabaka varsa bu tabakanın dipkazanlarla patlatılması, organik maddelerce zenginleştirilmesi, toprak yorgunluğu olan arazilerin 3-4 yıl yonca, fiğ, yulaf gibi baklagil yem bitkileri yetiştirilerek dinlendirilmesi, toprak işleme ve dikim çukurlarının açılması konularını kapsamaktadır. Kuvvetli rüzgâr alan yerlerde, dikimden önce, hâkim rüzgâr yönüne dikey olarak rüzgâr kıranların kurulması gerekmektedir. Dikim için, önce dikim aralıklarının seçilmesi ve buna göre dikim çukurlarının açılması gerekmektedir. Bahçe kurulurken sıraların düzgün oluşturulması toprak işleme, sulama, gübreleme ve mücadele gibi kültürel uygulamaların daha kolay yapılabilmesi, özelliklede tarımsal mekanizasyonun uygulanabilmesi açısından büyük önem taşımaktadır. Budama Trabzon hurmalarında dikimi izleyen ilk üç yıl içinde şekil budaması yapılır. Bu amaçla değişik doruk dallı (modifiye lider), goble, palmet ve değişik telli terbiye sistemleri uygulanabilmektedir. Sulama Trabzon hurmalarında çiçeklenme çevre sıcaklığının yüksek olduğu bir dönemde olduğundan, bu dönemde ağaçların su stresi yaşamaması için gerekirse sulama yapılmalıdır. Aksi takdirde, çiçek ve küçük meyve dökümlerinin artmasıyla birlikte meyve tutumu azalacaktır. Düzensiz yapılan sulamalar, yaz sonu ve hasada yakın dönemlerdeki meyvelerde çatlamalara neden olarak kaliteyi ve pazarlanabilen meyve oranını düşürmektedir. Sulamanın etkin olabilmesinde sulama yöntemleri yanında sulama suyunun özellikleri de önem kazanmaktadır. Sulama suyunun aşağıdaki özelliklere sahip olması gerekmektedir. Tuzlu olmamalıdır, Bitkilere zarar verecek maddeler içermemelidir, Havalanmış olmalıdır (kuyu ve artezyen suları için), Soğuk olmamalıdır. Gübreleme Yaprak ve toprak analizlerinin sonucundaki öneriler doğrultusunda yapılmalıdır. Yaprak analizleri için bir yıllık meyvesiz sürgünlerin orta kısmında bulunan yaklaşık 5 aylık yapraklar, yaprak sapıyla birlikte alınmalıdır. Azotlu gübrelerin üçte biri ilkbahar başında, üçte biri nisan- mayıs aylarında ve diğer üçte biri de haziran ayında ağaçların taç izdüşümüne denk gelecek şekilde toprağa verilmelidir. Potasyumlu ve fosforlu gübreler, kasım- aralık aylarında ağaçların taç izdüşümüne denk gelecek şekilde 15-20 cm derinlikte ve 15-20 cm genişlikte daire şeklinde açılan çukurlara veya hendeklere, birlikte veya ayrı ayrı verilerek üzerleri toprakla kapatılmalıdır.
